ΤΑ ΝΕΑ ΜΑΣ - ΑΡΘΡΑ


 Τι κάνετε?
Είστε καλά?

Αν με ρωτάτε,είμαι καλά!!!Σας αρέσει η ιστοσελίδα μας???
Τώρα τι λέτε και για ένα άρθρο???
Λοιπόν,σας λέω.....

Πόσο συχνά ταξιδεύεις με την ψυχή σου? Πόσο συχνά κοιτάς τον άλλον στα μάτια και του λες αυτό που πραγματικά θέλεις να του πεις? Είτε είναι καλό, είτε κακό. Ειλικρίνεια, ονομάζεται.
Και ενώ δυσκολευόμαστε να αποδώσουμε ακόμα και τα πιο βασικά συναισθήματα, αυτοστεφθήκαμε κριτές. Από ποιον σου δόθηκε το δικαίωμα να ονομάζεις και να κρίνεις ανθρώπους που δεν γνωρίζεις? Τι σε κάνει να πιστεύεις ότι είναι δικαίωμα σου? Η ελευθερία του λόγου? Μα η ελευθερία του λόγου γεννήθηκε για αυτούς που γνωρίζουν, γι΄αυτούς που έχουν κάτι να πουν, να δείξουν. Όχι για εκείνους που μιλάνε από συνήθεια ή βαρεμάρα. Γνώση. Υπάρχουν πράγματα που γνωρίζουμε και άλλα που αγνοούμε, που ούτε καν φανταζόμαστε. Γιατί δεν φροντίζουμε να τα τοποθετούμε σε διαφορετικά ερμάρια έτσι ώστε το ένα να μην μπαίνει στα χωράφια του άλλου?
Οι λέξεις έχουν απίστευτη δύναμη. Επηρεάζουν, είναι ικανές να μεταμορφώνουν τους ανθρώπους σε θήτες και θύματα πώς δε στο΄πε κανείς?
Και ύστερα αυτό το περιτύλιγμα.... Εξαπλώθηκε σαν μόδα κακής ποιότητας και άρχισε να παίζει σε όλες τις βιτρίνες ανεξαιρέτως. Και ωσάν πρόβατα, τρέξαμε, μη χάσουμε την ευκαιρία. Και χωρίς καλά, καλά να το καταλάβουμε το φορέσαμε, το μεταφέραμε στο σπίτι μας, το βάλαμε στη ζωή μας. Και η ειρωνεία είναι ότι το απολαμβάνουμε. Ελάχιστοι πια μπαίνουν στην διαδικασία να σηκώσουν το παραβάν. Έτσι από περιέργεια βρε αδερφέ. Που ξέρεις, ίσως από κάτω υπάρχει κάτι καλύτερο από αυτό που φαίνεται.
Τι είναι αυτό που αξίζει τελικά? 
Ένα χαμόγελο, μια αλήθεια, λίγα λόγια βγαλμένα από την καρδιά. Ακόμα κι αν μερικές φορές σε πληγώνουν, ξέρεις ότι είναι αληθινά. Μη λυπάσαι για το παρελθόν. Μη κρύβεις το λάθος. Ακόμα και αυτό, είναι κομμάτι από εσένα. Το θέμα είναι να το αναγνωρίσεις, να διδαχθείς και προχωρήσεις. Ο άνθρωπος πρέπει να προχωρά και να μην αφήνει τη ζωή να απομακρύνεται χωρίς αυτόν. Κι αν οι δυσκολίες βαραίνουν το ταξίδι σαν παραγεμισμένα μπαγκάζια, στο χέρι μας είναι να ελαφρύνουμε το φορτίο. 

Κάθε σπιτικό, κάθε άνθρωπος κουβαλά τον δικό του σταυρό. Μικρός ή μεγάλος, μικρή η διαφορά γιατί την δύσκολη στιγμή το σημαντικό και το ασήμαντο μπερδεύονται στα μάτια μας. Αλλάζουν σαν τον χαμαιλέοντα ανάλογα με αυτό που έχουμε να αντιμετωπίσουμε κάθε φορά. 
Δώσε χρόνο στον εαυτό σου. Ο χρόνος είναι πολύτιμος, πολυτιμότερος και από τον χρυσό. Είναι από τα λίγα πράγματα που δεν πωλείται, δεν χαρίζεται και δεν επιστρέφεται σε κανέναν. Και είναι τόσο λίγος που δεν αξίζει να τον ξοδέψουμε για τίποτα περισσότερο, παρά για αυτά και εκείνους που αξίζουν πραγματικά. Στα όνειρα, τα παιδιά, την οικογένεια, τους ανθρώπους που αγαπάμε!

ΣΑΝ ΧΕΙΜΩΝΙΑΤΙΚΗ ΛΙΑΚΑΔΑ - Αλκυόνη Παπαδάκη (Σκέφτηκε κανείς πόσο σημαντικό, πόσο μοναδικό γίνεται ένα κουρελάκι, ένα τριμμένο πατάκι, όταν το τυλίξει κάποιος με την αγάπη του; Πόσο πολύτιμο γίνεται ένα τσίγκινο κουτάκι με σπόρους πιπεριού, όταν το τοποθετήσουν στο ράφι, κάποια δάχτυλα που ονειρεύονται; Είναι κάτι μπόρες. "Μα τι μπόρες Χριστούλη μου." Αρχίζουν με ψιλή βροχούλα και καταλήγουν σε καταιγίδα. Σε θεομηνία. Και βέβαια, κάποτε περνούν. Πάντα ο ήλιος ξαναβγαίνει. Χαρά σ' αυτούς που τα καταφέρνουν να στέκονται μετά στο παραθύρι τους και να χαμογελούν. Η ζωή έτσι κι αλλιώς συνεχίζεται. Δε σταμάτησε ποτέ να μετρήσει βρεγμένους και πνιγμένους. Είναι κάτι άνθρωποι, που οι μέρες τους έρχονται και φεύγουν, χωρίς ν' αφήσουν πίσω τους ένα σημάδι. Μια μυρωδιά. Έναν ήχο. Είναι κάτι άνθρωποι σαν τα έπιπλα που τα σκεπάζουν οι νοικοκυραίοι μ' άσπρα σεντόνια, λίγο πριν εγκαταλείψουν το σπιτικό. Ψέματα; Είναι μερικοί άνθρωποι που δεν μπόρεσαν ποτέ να διαβάσουν το μυστικό σημείωμα που άφησε μέσα τους ο Θεός. Δεν είχαν το απαιτούμενο φως για να το διαβάσουν. Και τ' άφησαν διπλωμένο να κιτρινίζει σ' ένα κρυφό συρταράκι της ψυχής τους. Είναι μερικοί άνθρωποι που όταν πέσει στα χέρια τους η χαρά δεν ξέρουν, πως τους ανήκει. Και σαστίζουν. Τη φέρνουν από δω, τη γυρνάνε από κει, ώσπου τη θάβουν, όπως κάνουν με τα κόκαλα τα σκυλιά. Είναι μερικοί άνθρωποι που πίστεψαν αλήθεια, πως ο Θεός αγαπάει τους μουτρωμένους. Χαρά σ' αυτούς που γέμισαν την ψυχή τους και διάβασαν τραγουδιστά το μυστικό τους σημειωματάκι. Αν το 'σκισαν μετά, αν το 'καψαν, το έκαναν μόνο και μόνο για το κέφι τους. Για να κλείσουν μάτι στο Θεό. Χαρά σ' αυτούς που πιάστηκαν στο δόλωμα της ζωής και σπαρτάρισαν μέσα στα δίχτυα της. Αν τα τρύπησαν μια στιγμή και ξαναβγήκαν στο πέλαγος, το 'καναν μόνο και μόνο για να 'χουν τη χαρά να ξαναπιαστούν... Είναι να μη σε πάρει η κατηφόρα. Αυτές οι άτιμες οι υποχωρήσεις, ξεκινούν πάντοτε με μικρά δισταχτικά βηματάκια. Στην αρχή του ξινοφαίνεται. Α! "Όλα κι όλα, λες. Αρκετά. Από Δευτέρα, καρφώνομαι εδώ στη θέση μου, σαν βράχος. Σιγά το βράχο." Αυτοί που σ' έχουν πάρει φαλάγγι και οσμίστηκαν την αδυναμία σου δεν πρόκειται να σ' αφήσουν, αν δε σου βγάλουν το βρακί. Και τα σενάρια που πλάθεις φίλε, πως και καλά, κάποτε θα καταλάβουν το μεγαλείο σου και το ιδεολογικό περιεχόμενο των υποχωρήσεων σου, ξέχνα τα. Σιγά μη σε στήσουν σε βάθρο. Είδες ποτέ κανένα ξεβράκωτο πάνω σε βάθρο; Και τι κάνεις λοιπόν αφού τα 'χεις κάνει θάλασσα; Μια λύση είναι να πας για ψάρεμα.)

"Μαμά, δεν με παίζουν τα παιδιά!"
Δεν έχω φίλουςΗ σχολική ζωή έχει αρκετές δυσκολίες για τα πρωτάκια, που παρότι σε εμάς μπορεί να φαίνονται μικρές, για τα ίδια είναι καθοριστικές. Μια απ' αυτές είναι η ένταξη του παιδιού στο περιβάλλον του σχολείου και η απόκτηση φίλων.
Της Ελένης Δασκαλάκη με τη συνεργασία της Μαρίλης Ανδριοπούλου,Συμβούλου–Ψυχολόγου,Ψυχοθεραπεύτριας Γκεστάλτ.
Σύμφωνα με την Αμερικανική Παιδιατρική Εταιρία το να κάνει ένα παιδί φίλους είναι η πιο σπουδαία αποστολή κατά τη σχολική ηλικία! Και πράγματι, βλέποντας γύρω μου παιδιά κάθε ηλικίας να παίζουν σε παρέες, στη θάλασσα και στην άμμο, σκέφτηκα πόσο ακριβές είναι αυτό. Ωστόσο, έχοντας δύο δικά μου παιδιά και έχοντας περάσει διάφορα στάδια και φάσεις όπως “μαμά, δεν με παίζουν στο σχολείο” και “μαμά, δεν έχω φίλους”, μπορώ πολύ εύκολα να αντιληφθώ πως η εκπλήρωση της “αποστολής” δεν είναι πάντοτε εύκολη υπόθεση!

Δεν θέλω να (ξανα)πάω στο σχολείο!
SXOLIKH HLIKIA 6_PSYXOLOGIA_DEN THELW NA XANAPAW STO SXOLEIO 








Πρωινά ξυπνήματα ,μαθήματα ,γράψιμο ,διάβασμα ... Οι απαιτήσεις του σχολείου ίσως "βαραίνουν" και το δικό σας πρωτάκι, που είχε συνηθίσει την ανεμελιά των προσχολικών χρόνων.
Της Έλενας Γεμελιάρη με τη συνεργασία της εκπαιδευτικού Μαρίας Ονουφρίου.
Οι δικαιολογίες που ακούν τα αφτιά σας από το παιδί κάθε πρωί λίγο πριν περάσει το σχολικό δεν έχουν τέλος. Φυσικά οι πιο συνηθισμένες είναι αυτές που αφορούν την υγεία του. Δηλώσεις του στιλ "είμαι πολύ άρρωστος", "με πονάει η κοιλιά/ο λαιμός/το πόδι/το κεφάλι", "έχω πυρετό" χρησιμοποιούνται από τα παιδιά στην προσπάθεια να αποφύγουν έξυπνα το σχολείο, ενώ δεύτερες στην προτίμησή τους έρχονται φράσεις-δικαιολογίες "η κυρία είπε να μην πάμε σήμερα στο σχολείο", "η κυρία δεν θα έρθει σήμερα", "το σχολείο έκλεισε" κ.λπ.
Δείτε πίσω από τις λέξεις
Αν νομίζετε πως μόνο το δικό σας παιδί λέει αθώα ψεματάκια στην προσπάθεια να "γλιτώσει" μία μέρα στο σχολείο, κάνετε λάθος! Πολλά παιδιά με την είσοδό τους στο δημοτικό (6ετών) χρησιμοποιούν συχνά προφάσεις για να μένουν στο σπίτι. Μην ξεχνάτε πως δεν είναι εύκολο για το παιδί να προσαρμοστεί σε ένα καινούριο και πιο αυστηρό περιβάλλον όπως αυτό του δημοτικού αφήνοντας στο παρελθόν την ξεγνοιασιά του νηπιαγωγείου. Όσο για τις "βαθύτερες" αιτίες των χαριτωμένων δικαιολογιών είναι ότι νυστάζει και θέλει να χουζουρέψει λίγο ακόμα στο κρεβατάκι του, βαριέται να παρακολουθήσει το μάθημα της ημέρας, του έχουν λείψει τα παιχνίδια του ή δεν έχει διαβάσει (την προηγούμενη ημέρα ισχυριζόταν πως η κυρία δεν τους έβαλε τίποτα!).
Υποχώρηση... ναι ή όχι;
Οπωσδήποτε το παιδί δεν πρέπει να ξεφεύγει από το πρόγραμμα του και γι αυτό κρατάτε μια σταθερή στάση επιμένοντας να πηγαίνει στο σχολείο καθημερινά. Βλέποντάς σας να υποχωρείτε οι δικαιολογίες θα πολλαπλασιαστούν, ενώ παράλληλα πείθεται πως όταν θέλει "περνά το δικό του". Ωστόσο, αν κάποια μέρα θέλετε να του κάνετε το χατίρι, πείτε του πως δεν πιστεύετε τη δικαιολογία και του κάνετε χάρη να μείνει στο σπίτι, τονίζοντας ότι δεν θα επαναληφθεί.
Μειώστε τις "κοπάνες":
  • Εξηγήστε του πως όλα τα παιδιά πρέπει να πηγαίνουν στο σχολείο (το ίδιο κάνατε κι εσείς στην ηλικία του).
  • Αναφέρετε με ενθουσιασμό πόσα καινούρια πράγματα θα μάθει (να γράφει, να διαβάζει, να ζωγραφίζει καλύτερα κ.λπ.).
  • Πείτε του πως θα κάνει φίλους με τους οποίους θα παίζει όχι μόνο στα διαλείμματα αλλά και εκτός σχολείου.
  • Εστιάστε στο χαρακτήρα της δασκάλας τονίζοντας πως αγαπά τα παιδιά και πάντα τα βοηθά αν χρειαστεί (π.χ. στην τουαλέτα).
  • Αποφεύγετε να του στερείτε το παιχνίδι. Μετά το διάβασμα των μαθημάτων της επόμενης ημέρας ας ασχολείται με ό,τι το ευχαριστεί.
Μήπως φοβάται το σχολείο;
Η σχολική φοβία, η κατηγορηματική δηλαδή άρνηση του παιδιού να βρεθεί στο χώρο του σχολείου παρά τις προσπάθειές σας, είναι μια σοβαρή ψυχολογική κατάσταση. Απευθυνθείτε σε έναν ειδικό ψυχικής υγείας αν το παιδί:
  • Κλαίει, έχει ταχυκαρδία, τάση για εμετό, δεν τρώει καλά, χλομιάζει, γίνεται νευρικό όσο πλησιάζει η ώρα να πάει στο σχολείο.
  • Παραπονιέται συνεχώς πως το κοροϊδεύουν οι συμμαθητές του και το χτυπούν ή ότι η δασκάλα είναι αυστηρή μόνο μαζί του.
  • Κυριεύεται από άγχος μήπως πάθετε κάτι κακό όσο θα βρίσκεται μακριά σας.
Γιατί είναι σημαντικό για το παιδί να έχει φίλους
Από την νηπιακή του ηλικία το μικρό μας κάνει τις πρώτες του φιλίες με παιδιά του οικογενειακού μας περιβάλλοντος ή του συμμαθητές του από τον παιδικό σταθμό. Καθώς μεγαλώνει και πηγαίνει στο σχολείο, η αποστολή “απόκτηση φίλων” γίνεται λίγο πιο περίπλοκη για ορισμένα παιδιά. Είναι ωστόσο σημαντικό για το παιδί να αισθανθεί πιο κοντά με παιδιά της ηλικίας του, ειδικά στο ξεκίνημα του δημοτικού, το οποίο σηματοδοτεί μια καινούργια αναπτυξιακή και γνωστική αφετηρία στη ζωή του. Εκεί, μέσα από την καθημερινή επαφή και τη φιλία με συνομηλίκους του, το παιδί εξασκεί τις επικοινωνιακές του δυνατότητες, μαθαίνει να συνεργάζεται, να αναγνωρίζει και να διαχειρίζεται τα συναισθήματά του αλλά και να αντιμετωπίζει και να διαχειρίζεται τις διαφωνίες και τους καυγάδες που μπορεί να προκύψουν.
Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε το παιδί μας να αποκτήσει φίλους
Δεν είμαστε όλοι οι ενήλικες ίδιοι, ούτε όλα τα παιδιά. Έτσι για ορισμένα παιδιά είναι παιχνιδάκι να αποκτήσουν παρέες και φίλους όπου βρεθούν, ενώ για άλλα είναι πιο περίπλοκη διαδικασία. Ευτυχώς υπάρχουν τρόποι για να βοηθήσουμε ένα πιο κλειστό παιδί να κάνει φιλίες:
  • Γράφουμε το παιδί στις δραστηριότητες που διοργανώνει το σχολείο ή ο σύλλογος γονέων τα Σαββατοκύριακα, όπως χοροί, σκάκι, ζωγραφική. Μέσα απ’ αυτές τις εξωσχολικές δραστηριότητες, το παιδί θα έχει την ευκαιρία να γνωρίσει ακόμη περισσότερα παιδιά.
  • Πηγαίνουμε τακτικά βόλτα σε χώρους όπως στην παιδική χαρά ή στο πάρκο της γειτονιάς, που προσφέρουν μια καλή ευκαιρία στο παιδί μας να συναντήσει συμμαθητές από το σχολείο του και να παίξουν μαζί.
  • Αν υπάρχει αθλητικός ή άλλου είδους σύλλογος, π.χ. καλλιτεχνικές δραστηριότητες, στη γειτονιά μας ενθαρρύνουμε το παιδί να γραφτεί. Εκεί θα μπορεί να συναντά παιδιά της ηλικίας του, με τα οποία θα έχει κοινά ενδιαφέροντα και θα είναι ευκολότερο να αναπτύξει μια φιλική σχέση.
 Αν το παιδί μας είναι πολύ κλειστό και δυσκολεύεται να κάνει παρέα με τα παιδιά της ηλικίας του είναι καλή ιδέα να του πάρουμε ένα σκυλάκι. Βγάζοντάς το μαζί βόλτα στη γειτονιά ή στο πάρκο, το σκυλάκι είναι η ιδανική αφορμή για να λιώσει ο πάγος και να γνωριστεί με άλλα παιδιά.
Πότε θα ήταν καλό να μιλήσουμε με τη δασκάλα
Το θέμα δεν είναι απλά να μιλήσουμε στη δασκάλα μόνο για να διαπιστώσουμε αν το παιδί μας έχει παρέες και φίλους στο σχολείο, αλλά για να ζητήσουμε τη βοήθειά της να ενταχθεί στην ομάδα της τάξης του. Κι αν νιώθετε παράξενα στη σκέψη αυτή, έχετε υπόψη σας πως ένα μέρος του ρόλου της δασκάλας στις πρώτες τάξεις του δημοτικού είναι ακριβώς αυτό, να βοηθήσει τα παιδιά να ενταχθούν στην ομάδα και να δημιουργήσουν φίλους και παρέες. Επιπλέον, πολλές δασκάλες ακολουθούν τα τελευταία χρόνια μια τακτική “ομάδας” στην οργάνωση και την ανάθεση εργασιών στους μικρούς μαθητές. Ενθαρρύνουν έτσι τη γνωριμία και την ανάπτυξη μιας φιλίας μεταξύ των παιδιών.
Καλό θα ήταν επίσης να μιλήσουμε με τη δασκάλα αν το παιδί μάς διαμαρτύρεται πως υπάρχουν συμμαθητές που του φέρονται άσχημα ή που το απομονώνουν από την ομάδα. Σε αυτή την περίπτωση, η ματιά της δασκάλας είναι σημαντική για να καταλάβουμε τι ακριβώς συμβαίνει αλλά και για να βρούμε τρόπους να βοηθήσουμε το παιδί, εμείς από το σπίτι και η δασκάλα στην τάξη, να ενσωματωθεί στις σχολικές παρέες.
Τι μπορούμε να απαντήσουμε στα παράπονα του παιδιού μας
Ας έχουμε ρεαλιστικές προσδοκίες: ούτε όλα τα παιδιά είναι σούπερ κοινωνικά ούτε είναι όλοι οι συμμαθητές φίλοι τους. Κι αυτόν ακριβώς το ρεαλισμό μπορούμε να περάσουμε και στο παιδί μας που διαμαρτύρεται πως δεν το παίζουν τα άλλα παιδιά. Μπορούμε μάλιστα να αντιστρέψουμε την ερώτηση και να το ρωτήσουμε αν το ίδιο θέλει όλα τα παιδιά της τάξης για φίλους του. Το πιθανότερο είναι πως θα απαντήσει όχι, αφού είναι δύσκολο να τα βρίσκει και να ταιριάζει με όλα. Το παιδί μας πιθανότατα θα έχει προτίμηση σε ένα, δύο, τρία, τέσσερα παιδιά από την τάξη του. Αν με αυτά τα παιδιά έχει ήδη μια καλή σχέση, έστω κι αν δεν έχουν γίνει “οι καλύτεροι φίλοι”, τότε θα πρέπει να το ενθαρρύνουμε να νιώσει καλά που έχει κάνει ήδη τόσους φίλους στην αρχή της χρονιάς! Στη συνέχεια, μπορούμε να του προτείνουμε να καλέσουμε στο σπίτι μας ένα απ’ αυτά τα παιδιά για να παίξουν ένα απόγευμα, ώστε να έχουν την ευκαιρία να γνωριστούν καλύτερα. Θυμηθείτε πως είναι προτιμότερο να φέρουμε το παιδί μας πιο κοντά με ένα παιδί κάθε φορά, ώστε να δημιουργηθεί ένας σύνδεσμος μεταξύ τους. Αφού γνωριστεί καλά με δυο τρεις συμμαθητές ή συμμαθήτριές του, τότε μπορούμε να ανοίξουμε το κάλεσμά μας σε όλη την παρεούλα.
Τα παιδιά με κοροϊδεύουν!
Μέσα στα σχολικά χρόνια, και ειδικά στις πρώτες τάξεις του δημοτικού, είναι πιθανό να έρθει μια μέρα το παιδί μας στο σπίτι και να διαμαρτυρηθεί ότι κάποιο παιδί το κορόιδεψε. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε αρχικά είναι να χρησιμοποιήσουμε την τεχνική της “αντίστροφης ψυχολογίας” για να βοηθήσουμε το παιδί να αισθανθεί καλύτερα, εξηγώντας του ότι ασχολούνται μαζί του γιατί δεν περνά απαρατήρητο  και γι’ αυτό τραβά την προσοχή των άλλων. Μόνο, μπορούμε να εξηγήσουμε, που δεν γνωρίζουν όλα τα παιδιά πως να ασχολούνται με τους άλλους θετικά και συχνά μόνος τρόπος που έχουν είναι τα πειράγματα. Μπορούμε επίσης να το συμβουλέψουμε να αδιαφορήσει. Από τη στιγμή που το παιδί θα πάψει να ενοχλείται από τα πειράγματα δεν θα έχει νόημα για τους άλλους να συνεχίσουν. Αν, ωστόσο, το περιστατικό δεν είναι μεμονωμένο, αν συνεχιστεί και το παιδί βιώνει συχνά πειράγματα από τους συμμαθητές του, θα είναι καλό να ενημερώσουμε τη δασκάλα και να το συζητήσουμε μαζί της.

Καλομαθημένο ναι, κακομαθημένο όχι!
SXOLIKH HLIKIA 6_PSYXOLOGIA_KAKOMATHHMENOΈχει συνεχώς απαιτήσεις; Θέλει πάντα να γίνεται το δικό του αγνοώντας επιδεικτικά τις συμβουλές ή τις απαγορεύσεις σας; Ήρθε η ώρα να βάλετε όρια στη συμπεριφορά του παιδιού σας.
Της Έλενας Γεμελιάρη με τη συνεργασία της ψυχολόγου Μαρίας Μπάχα.
Δεν είναι λίγοι οι γονείς που θέλοντας να βλέπουν το παιδί τους πάντα χαρούμενο ικανοποιούν δίχως σκέψη τις επιθυμίες του. Ενδεχομένως ο σύγχρονος τρόπος ζωής, που θέλει εσάς να λείπετε πολλές ώρες από το σπίτι και το παιδί να σας περιμένει γεμάτο ανυπομονησία, να μη σας "επιτρέπει" να του αρνηθείτε καμία χάρη. Έχοντας όμως υπόψη πως η δική σας συμπεριφορά του δίνει ερεθίσματα που το βοηθούν να διαμορφώσει το χαρακτήρα του, σκεφτείτε μήπως και κανένα "όχι" κάπου-κάπου δεν κάνει και τόσο κακό.
Δεν γεννιέται... γίνεται
Κανένα παιδί δεν γεννιέται απαιτητικό! Αν από την αρχή ξεκαθαρίσουμε τη διαφορά μεταξύ επιθυμίας και ανάγκης, εύκολα μπορούμε να καταλάβουμε πως ένα μωρό κάτω των 6 μηνών δεν κλαίει επειδή είναι κακομαθημένο και θέλει να βρίσκεστε συνεχώς κοντά του, αλλά επειδή σας εκφράζει μια "αυθεντική" ανάγκη (πείνα, ανάγκη για ξεκούραση, για καθαριότητα κ.λπ.). Ένα βρέφος έχει απαιτήσεις μόνο αναφορικά με τις ανάγκες του και επομένως ο χαρακτηρισμός "κακομαθημένο μωρό" δεν υφίσταται. Αντίθετα, όταν λέμε πως ένα παιδί είναι κακομαθημένο εννοούμε πως επιδιώκει αδιάκοπα το ενδιαφέρον των γύρω του, εμφανίζει εγωιστικές τάσεις (π.χ. δεν αφήνει άλλο παιδάκι να παίζει με τα παιχνίδια του), ζηλεύει αυτά που ανήκουν στους άλλους και θέλει συνεχώς να περνά "το δικό του".
Όπως καταλαβαίνετε, δεν είναι δυνατόν ξαφνικά ένα παιδί να αρχίσει να εμφανίζει τα παραπάνω χαρακτηριστικά. Οι έντονες απαιτήσεις είναι αποτέλεσμα της λανθασμένης συμπεριφοράς των γονιών. Σκεφτείτε το... Αν το μικρό σας έχει συνηθίσει να μην υφίσταται καμιά λογική συνέπεια σε σταθερή βάση όταν συμπεριφέρεται άσχημα, θα είναι δύσκολο ξαφνικά μια μέρα να του βάλετε όρια και ακόμα πιο δύσκολο να τα σεβαστεί, γιατί πολύ απλά δεν έχει μάθει να περιορίζεται. Αν οι κανόνες δεν τεθούν και δεν εφαρμοστούν από μικρή ηλικία, τα παιδιά αποκτούν σταδιακά την αίσθηση πως έχουν εξουσία, πως κάνουν ό,τι θέλουν και πως πάντα θα ικανοποιούνται οι επιθυμίες τους.
Εκτός από την υπερβολική "ελαστικότητα", ένα παιδί μπορεί να κακομάθει και στην περίπτωση που οι γονείς του είναι υπερπροστατευτικοί, αφού δεν το αφήνουν να παίρνει πρωτοβουλίες και να ψάχνει να βρίσκει τρόπους ώστε να λύνει μόνο του τα "προβλήματά" του (συναρμολόγηση ενός παιχνιδιού, λύση μιας άσκησης κ.λπ.).
"Ιδιαίτερη" συμπεριφορά
Η συμπεριφορά ενός κακομαθημένου παιδιού πολλές φορές παραξενεύει τους γονείς του. Είναι πολύ πιθανό στην προσπάθεια του μικρού σας να επιβάλει την γνώμη του να παρατηρήσετε πως προσποιείται ότι κλαίει, αρνείται να φάει, υψώνει τον τόνο της φωνής του, ενώ δεν αποκλείεται να σας απειλεί με φράσεις όπως "αν δεν πάμε βόλτα, θα φύγω από το σπίτι". Ίσως γίνει επιθετικό προς εσάς επειδή του φέρνετε αντίρρηση τη δεδομένη στιγμή, ενώ μπορεί να σας "εκδικηθεί" πετώντας, σπάζοντας ή σκίζοντας αγαπημένα σας αντικείμενα (π.χ. cd, βιβλία). Επίσης, δεν είναι λίγα τα παιδιά που αντιδρούν πολύ έντονα στην (ασυνήθιστη) άρνηση των γονιών τους με το να πέφτουν στο πάτωμα και να χτυπιούνται. Δείγματα συμπεριφοράς σαν κι αυτά αποκαλύπτουν πως το παιδί δεν μπορεί να δεχτεί τη γνώμη των άλλων, διότι δεν έχει μάθει να του φέρνουν αντίρρηση.
12 Χρυσοί κανόνες πειθαρχίας
Μελέτες υποστηρίζουν πως όταν οι γονείς θέτουν σταθερά όρια, τα παιδιά μεγαλώνουν έχοντας μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση από τα παιδιά των οποίων οι γονείς τους επιτρέπουν να συμπεριφέρονται όπως τους αρέσει. Έχοντας κατά νουν πως πειθαρχία σημαίνει διδασκαλία ενός αποδεκτού τρόπου συμπεριφοράς (και όχι τιμωρία), πειθαρχήστε το παιδί ακολουθώντας τις παρακάτω κατευθυντήριες γραμμές:
  • Δώστε στο παιδί μια λίστα με 10-12 σταθερούς και κατανοητούς κανόνες, όπως "καθόμαστε στο ειδικό καρεκλάκι στο αυτοκίνητο, δεν δαγκώνουμε, πηγαίνουμε για ύπνο μόλις το λέει ο μπαμπάς ή η μαμά κ.λπ". Προσοχή: Δεν πρέπει να διαπραγματεύεστε για τέτοιους κανόνες!
  • Ενημερώστε το παιδί πως για θέματα όπως ποια βιβλία μπορεί να διαβάσει, ποια παιχνίδια μπορεί να πάρει στο αυτοκίνητο κ.λπ. θα επιλέγει το ίδιο. Βοηθήστε το να καταλάβει ποιες είναι οι δικές του επιλογές και ποιες όχι.
  • Κατανοήστε τη διαφορά μεταξύ επιθυμιών και αναγκών. Σε καταστάσεις όπως η πείνα, ο πόνος, ο φόβος υπάρχει ανάγκη να αντιδράσετε άμεσα. Αν όμως το παιδί κλαίει για άλλους λόγους, πιθανότατα εξαιτίας μιας απογοήτευσης ή για μια επιθυμία που δεν πραγματοποιήθηκε, δεν χρειάζεται να το μαλώνετε ή να του φωνάζετε. Πείτε του απλώς πως καταλαβαίνετε πώς νιώθει.
  • Μην αρκείστε σε μια απαγόρευση. Το παιδί πρέπει να ξέρει το λόγο για τον οποίο του απαγορεύετε να κάνει κάτι, διότι μόνο έτσι δεν θα το επαναλάβει. Αντί να πείτε "μην παίζεις με το μαχαίρι", εξηγήστε το γιατί: "μην παίζεις με το μαχαίρι, γιατί μπορεί να κοπείς και μετά θα πονάς".
  • Ζητήστε με ήρεμο τόνο φωνής να σας εξηγήσει το λόγο που αναποδογύρισε το πιάτο του ή πέταξε με δύναμη το τηλεκοντρόλ στο πάτωμα. Αφήστε το να σας πει τι είναι αυτό που το ώθησε να κάνει αυτήν την πράξη και στη συνέχεια ρωτήστε το αν πραγματικά πιστεύει πως είναι σωστή. Με τον τρόπο αυτό το βοηθάτε να συνειδητοποιήσει το λάθος του.
  • Μην υποχωρήσετε σε πείσματα, θυμούς ή επιθετικές συμπεριφορές. Αν το παιδί είναι σε μέρος που δεν μπορεί να βλάψει τον εαυτό του, αγνοήστε το.
  • Δώστε έμφαση στο "όχι". Πείτε το σταθερά και με νόημα.
  • Διατηρήστε πάντα τη δύναμη του ρόλου σας ως γονιός. Μην ξεχνάτε πως δεν χρειάζεται πάντα να αιτιολογείτε τους κανόνες που θέτετε.
  • Μην απειλείτε ή υπόσχεστε πράγματα στο παιδί, αν δεν είστε σίγουροι πως θα τα τηρήσετε. Έτσι μειώνετε την εμπιστοσύνη του σ εσάς.
Το ξύλο δεν αποτελεί μέσο πειθαρχίας
Μπορεί το άτακτο πιτσιρίκι να σας βγάζει πολλές φορές εκτός εαυτού, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει να του συμπεριφέρεστε χρησιμοποιώντας σωματική βία (ξυλιές στον ποπό, χαστούκια, τράβηγμα μαλλιού κ.λπ.). Το ξύλο αποτελεί τη χειρότερη μορφή άσκησης βίας και σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί μέσο διαπαιδαγώγησης, αφού το παιδί δεν καταλαβαίνει τι ακριβώς σας ενόχλησε στη συμπεριφορά του και συνεπώς μπορεί να το επαναλάβει. Έχετε κατά νουν πως χτυπώντας το του περνάτε το μήνυμα πως αυτή η συμπεριφορά είναι ένας αποδεκτός τρόπος εκδήλωσης του θυμού, ενώ ταυτόχρονα "γκρεμίζεται" η εμπιστοσύνη του προς εσάς. Την επόμενη φορά λοιπόν που το μικρό σας "παίξει" με τα νεύρα σας, προσπαθήστε να συγκρατηθείτε επιλέγοντας πιο αποτελεσματικούς τρόπους για να του εξηγήσετε πως αυτό που έκανε δεν πρέπει να επαναληφθεί.

Μη μου αντιμιλάς!

«Μυρίζεις σαν σκύλος», «είσαι σαν… πατάτα» και άλλες τέτοιου είδους χαριτωμένες εκφράσεις είναιMH MOU ANTIMILAS ιδιαίτερα δημοφιλείς όταν ένα τόσο δα παιδάκι ανακαλύπτει τη δύναμη των λέξεων και τις εκτοξεύει σαν τα βέλη για να πληγώσει τα αθώα θύματά του. Μήπως όμως χρειάζεται να μπουν κάποια όρια;
ΤΗΣ ΟΛΓΑΣ ΠΡΟΥΚΑΚΗ
Με τη συνεργασία της Κατερίνας Θεοδωρίδου, MSc, PGDip Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια.
Από την ηλικία των 2 ετών περίπου, η ικανότητα ενός παιδιού να εκφράζει τα συναισθήματά του με λέξεις,  συνεπάγεται λιγότερες εκρήξεις θυμού και… λοιπές σκηνές υστερίας. Τώρα αντί να ξαπλώνει στο πάτωμα και να ωρύεται, θα σας πει: «φύγε, δεν σε αγαπώ». Κι εσείς, που είσαστε ψυχολογικά  προετοιμασμένοι για… πράξεις και όχι για λέξεις, μένετε άγαλμα. Μην ανησυχείτε, φάση είναι θα περάσει κι αυτή. Εξάλλου, τα παιδιά έχουν την τάση να πειραματίζονται με όλα όσα βλέπουν και ακούνε γύρω τους και αναπαράγουν χωρίς ενδοιασμούς όλα αυτά τα καυστικά σχόλια, τις... αιχμηρές απαντήσεις, τον αγενή τόνο της φωνής. Απορροφούν σαν τα σφουγγάρια λέξεις που ακούνε στην τηλεόραση, την παιδική χαρά ή τον παιδικό σταθμό χωρίς να κατανοούν πάντα το νόημα τους. Ακόμα και αν είναι έτσι όμως, μια τέτοια συμπεριφορά δεν μπορεί ποτέ να γίνει αποδεκτή. Η αγένεια δεν παύει να αποτελεί την πιο απτή απόδειξης της έλλειψης υπακοής και σεβασμού και πρέπει να αντιμετωπιστεί άμεσα και δραστικά από την πρώτη στιγμή που αυτή κάνει την εμφάνισή της.  

Οι αιτίες της αγένειας 
• Όλα ξεκινάνε λίγο – πολύ αθώα. Τα μικρά παιδιά αντιγράφουν απλώς τη συμπεριφορά των μεγαλύτερων παιδιών στο σχολείο ή μιμούνται τους αγαπημένους τους τηλεοπτικούς ήρωες.
• Αν στα παραπάνω προσθέσουμε την εσωτερική τους ανάγκη να αντιδράσουν στα όρια και τους κανόνες που τους βάζουμε, είναι εύκολο να καταλάβουμε την αιτία του κακού.
• Συνήθως, αντιδράνε έτσι όταν κάτι τα ενοχλεί, όταν είναι εκνευρισμένα, κουρασμένα, θυμωμένα ή προσπαθούν να εντυπωσιάσουν τους φίλους τους.
• Καμιά φορά βέβαια ευθύνονται και οι γονείς που τους δίνουν το κακό παράδειγμα. Όταν το μικρό παιδί ακούσει, για παράδειγμα, τον μπαμπά του (που τόσο θαυμάζει) να εκφράζεται ανάλογα, δεν αργεί να το επαναλάβει.

Ενδιαφέρεται μόνο για τον εαυτό του  
Ζητάτε από το μικρό σας να δοκιμάσει το κοτόπουλο που μαγειρέψατε και αυτό σάς απαντά «γιακ... είναι απαίσιο» Δε θέλει και πολύ για να καταλήξει ένα δείπνο σε... καταστροφή. Όσο και αν σας ενοχλεί η στάση του παιδιού σας, πρέπει να ξέρετε πώς δεν το κάνει  επίτηδες για να σας πληγώσει (όπως θα γίνεται σε λίγα χρόνια). Στην πραγματικότητα, το παιδί σας δε σκέφτεται καθόλου εσάς ή τα αισθήματά σας. Μόνο ο εαυτός του το νοιάζει. Προσπαθεί λοιπόν, με τρόπο... δυναμικό να συνειδητοποιήσει τα όριά του. Και το κάνει λίγο άκομψα. Κάθε φορά που σας αντιμιλά, είναι απλά μέρος της προσπάθειας να... υψώσει το ανάστημά του, να επιβάλλει τους όρους του, να διεκδικήσει τα δικαιώματά του. Είναι ακόμα ένας τρόπος να παίξει μαζί σας. Μην αντιδράτε λοιπόν υπερβολικά. Μην δώσετε μάχη εξουσίας για τις λέξεις. Ο καλύτερος τρόπος για να μάθει το παιδί σας να απαντά ευγενικά και με σεβασμό, είναι να…
• …του το μάθετε. Πείτε του λοιπόν: «μπορείς να βρεις έναν καλύτερο τρόπο για να μου πεις ότι δε σου αρέσει το κοτόπουλο». Αν αρχίσετε να του φωνάζετε δε θα του προσφέρετε το σωστό παράδειγμα και θα κλιμακώσετε περισσότερο τις αντιδράσεις του.
• …του προσφέρετε επιλογές. Γιατί αν μπορεί να πει την άποψή του, θα έχει λιγότερες πιθανότητες να νιώσει ότι πρέπει να επιβάλλει την παρουσία του με τρόπους... προσβλητικούς.
• …του εξηγείτε διαρκώς τι είναι και τι δεν είναι αποδεκτό, τι επιτρέπεται και τι όχι να λέει. Αν και είναι λίγο δύσκολο για ένα δίχρονο ή τρίχρονο παιδάκι να καταλάβει τη διαφορά ανάμεσα στην αυθάδεια και την ευγένεια, σιγά- σιγά θα μάθει.

Ποτέ μπροστά στον κόσμο
Οι γονείς άθελά τους ενθαρρύνουν την αγενή συμπεριφορά και την αυθάδεια του παιδιού τους, κάθε φορά που αποσιωπούν ή... προσπερνούν τα διάφορα εξυπνακίστικα σχόλια, κυρίως όταν αυτά ειπωθούν μπροστά στον κόσμο. Και ενώ η προσπάθεια να αποφύγουν την «σκηνή» μπροστά στους ξένους είναι απολύτως κατανοητή, αγνοώντας την απαράδεκτη συμπεριφορά είναι σα να δίνουν το πράσινο φως στο παιδί τους για να συνεχίσει. Μην περιμένετε λοιπόν να φτάσετε στο σπίτι για να μαλώσετε το μικρό σας αν σας συμβεί κάτι ανάλογο. Το πιθανότερο είναι ότι το παιδί δε θα θυμάται καν τι είπε. Πρέπει να αντιμετωπίσετε την κατάσταση άμεσα. Αν το παιδί παραφερθεί λίγο, εξηγήστε του ότι αυτό που είπε δεν ήταν ευγενικό και δείξτε του έναν καλύτερο τρόπο να εκφραστεί. Αν όμως ο τρόπος που μίλησε ήταν πολύ άσχημος και αν το έχετε ήδη προειδοποιήσει, πάρτε το σε  μια γωνιά και επιβάλλετε άμεσα την τιμωρία που έχετε επιλέξει.
             
                                       










ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΗΡΘΑΝ!!!!!!!!ΔΩΡΑ , ΓΕΛΙΑ , ΧΑΡΑ , ΦΩΤΑ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ!!!ΟΜΩΣ Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΔΩΡΟ!!!!!!!!  



  


ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ ΟΡΙΣΜΟΙ


ΜΟΥΣΙΚΗ

ΑΙΝΙΓΜΑΤΑ

Οφθαλμαπάτες

ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΔΕΞΙΟΤΕΧΝΕΣ

OΝΕΙΡΟΚΡΙΤΗΣ

ΑΠΑΣΧΟΛΕΙΣΤΕ ΤΑ ΠΙΤΣΙΡΙΚΙΑ

ΠΑΙΓΝΙΔΙΑ

ΑΣΤΕΙΑ

Παράξενα


ΑΝΗΡ vs ΓΥΝΗ

ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ


ΑΠΑΣΧΟΛΕΙΣΤΕ ΤΑ ΠΙΤΣΙΡΙΚΙΑ

ΠΑΛΑΒΟΙ ΝΟΜΟΙ

ΓΛΩΣΣΟΔΕΤΗΣ 

TV   RADIO  VIDEO

ΓΡΙΦΟΙ

ΤΑΞΙΔΕΨΤΕ ΜΕ ΕΝΑ ΚΛΙΚ

ΔΗΜΙΟΥΡΓΩ- ΧΟΜΠΥ

TEST

ΔΙΑΒΑΖΩ


ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ


CINE-ΤΗΕΑΤΡΕ


ΧΟΡΟΣ


ΖΩΔΙΑ

20 sites για να σκοτώσετε τον (αυγουστιάτικο) χρόνο

Με ένα χόμπι γλιτώνεις το... ντιβάνι 


   

  

  

























Ο ΜΑΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΒΥΘΟΥ